Ara bedeninde ruhunu; ruhunda kendini ara ve bul.
Kendini bulamayanların, kendisi olamayanların düşeceği hallerini düşün.
Ruhundan kopmuş bir yaşamın düşüncesi insanı değersiz kılar;
yarınlara ulaşmaz, iz bırakmaz.
Sözleri talan olur, halleri virane;
tenleri ceset kokar ve sessizce kaybolur giderler.
Ne izleri kalır ne de isimleri anılır.
Ara ve sorgula kendini.
Okşa merhametini, kucakla şefkatini.
Başını vicdanına yasla, kalbini dinle.
Bir bahar gibi sarıl sevgiye.
Ruhunun berrak pınarlarında yıka tenini.
Seni senden eden, zihnini esir alan bütün düşünceleri bırak.
Kaygılardan, kuşkulardan, korkulardan kaçma.
Cesaretini topla; çünkü yüzleşmeden tanıyamazsın kendini.
Unutma: Kendini tanıyıp yaşayamazsan,
başkalarının karanlık yalanlarında kaybolmaya mahkûm olursun.
Unutma; unutanlar unutulmaya mecburdur.
Bir dere yatağında dinle suyun sesini,
dağların doruğunda seyret güneşin ilk halini şafak vakti.
Uyanmanın coşkusu, toprağın kokusu, rüzgârların titreyişi
sarsın seni.
Haykır kendini, sesin seni tanıyıncaya dek.
Saygının kölesi, minnetin emekçisi olma;
özgürlüğün esaretini kır.
Seni senden alan, tutsak eden bütün zincirleri parçala.
Unutma: Saygı sevgiyi, sevgi saygıyı büyütür.
Kin, nefret ve öfke ihanetin kapısını aralar;
sakın geçit verme.
Uyanık ol; gaflet seni yakalamasın.
Sabır, erdemin güneşidir—
yüzündeki aydınlığı soldurma.
Başkasının hayatı yaşanacaksa kurulan hayal yük olur;
asaleti olmayan her düş sefalete dönüşür.
Ara, bul, tanı ve yaşa kendini.
Zaman içinde tüketme kendini.
Zamana hükmedenler, zamanla uyum içinde yaşayanlardır.
Tarih karşısında sorumluluğunu bilmeyenler,
tarihin içinde kaybolur ve yok olur.
Tanı kendini ki tanıtabilesin.
Yarınlar seni tanısın.
Sen kendini tanımazsan,
unutma: Hiç kimse seni tanıyamaz.
Yorumlar
Kalan Karakter: